လမ္းမွားသြားရင္ ေျပးေလ ပန္းတုိင္ရဲ႕ေ၀းေလ---
ဆူးခင္းလမ္းက်ဥ္းေလးမွာ
လက္တြဲေဖာ္မရိွလည္း
ပြဲေစ်းလမ္းမက်ယ္ႀကီးမွာေတာ့
ေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကသူေတြ အမ်ားႀကီးေပါ့။
ပင္ပန္းေနတဲ့ ႏွလံုးသားအတြက္
ေမတၱာေရၾကည္ခ်မ္းျမတစ္ေပါက္ ေသာက္ပါရေစ။
ကိုယ့္အျပစ္နဲ႕ကိုယ္ တို႕နဲ႕မဆိုင္ဘူးဆိုတဲ့
စကားေတြေအာက္မွာ လမ္းမေပ်ာက္ပါေစနဲ႕။
ေႏြရာသီမွာ အရြက္ေတြ တျဖဳတ္ျဖဳတ္ေၾကြလို႕
အရိုးၿပိဳင္းၿပိဳင္းထေနတဲ့ သစ္ပင္ေလးဟာ
မိုးရာသီမွွာေတာ့ လွပေမႊးပ်ံ႕တဲ့ပန္းပြင့္ေလးေတြန
ေဆး
ျဖစ္ခ်င္တာနဲ႕ ျဖစ္ေနတာေတြ ကြာျခားလြန္းေတာ့
ကိုယ္နဲ႕စိတ္နဲ႕ မကပ္ႏုိင္ေတာ့ဘူး၊
ရူးမတတ္ျဖစ္ရမိတယ္။
ၾကံဳး၀ါးသံေတြဟာ ေလွာင္ေျပာင္သံေတြၾကားမွာ
ေပ်ာက္ဆံုးခဲ့ၿပီလား။
အစြမ္းရိွသေလာက္ ၾကိဳးစားခဲ့တယ္။
ျဖစ္မလာတာေတာ့ မတတ္ႏိုင္ဘူး။
မငိုဘူး။ အားတင္းထားမယ္။
သူ႕အလိုလိုမ်က္ရည္က်တာေတာ့ မတတ္ႏိုင္ဘူး။
အားငယ္ေနခ်ိန္မွာ
ေစတနာစကားတစ္ခြန္းဟာ အားေဆးတစ္ခြက္ပါပဲ။
အားေပးမယ့္သူမရိွလည္း
ကိုယ့္ကိုယ္ကို အားေပးႏိုင္ပါေစလို႕ ဆုေတာင္းမိတယ္။
ျပန္ထႏိုင္ေသးသေရြ႕ ပြဲမၿပီးေသးဘူး။
ေအာင္ျမင္မႈပန္းတိုင္ကို ေရာက္တဲ့တစ္ေန႕မွာေတာ့
ရံႈးနိမ့္မႈမ်ားစြာဟာ မွတ္တိုင္ေတြအျဖစ္ က်န္ရစ္ခဲ့မွာေပါ့။ ။
( youth မဂၢဇင္း 2011,october ဖူးငံုသစ္လြင္ ကဗ်ာဥယ်ာဥ္တြင္ ပါဝင္ခဲ့)
အလွကိုယ္စီ
ပင္ယံနန္းမွာ သဇင္ပန္းေလး လွလုိက္တာ -
အျမင္မဆန္းေပမယ့္ ခေရပန္းေလးလည္း ေမႊးတာပဲ။
သေညာင္ပင္အိုႀကီးရဲ႕ တည္ၾကည္ခန္႕ညားတဲ့ အလွမ်ား --
ေျမဆီႏွစ္ေတြ မရိွၾကားက ရုန္းကန္ထေနတဲ့ အုတ္ၾကားျမက္ေလးေတာင္မွ
သူ႕အားမာန္နဲ႕သူ၊ သူ႕အလွနဲ႕သူ ---
ႏွင္းဆီပန္းမွာ ဆူးေလးေတြရိွေနတာကုိက လွေနတာ။
အလွတရားကို ျမင္တတ္သူရဲ႕ စိတ္ဓါတ္က ပိုလွေနပါလား !
အလွတရားမွ အမွန္တရားသို႕ သြားၾကစို႕။
အနမ္းခံ ႏုႏုရြရြပန္းေလးေတြရဲ႕ အလွကိုသာမက
အနင္းခံ စိမ္းလဲ့လဲ့ျမက္ခင္းေလးရဲ႕အလွကိ
ရာသီဥတု သာယာပါလိမ့္မယ္။
ဘ၀ Vs ဆႏၵ
ငါ့ကုိယ္ငါ၀ယ္ယူနုိင္ဖို႕
ေၾကးစားဘ၀က လြတ္ေျမာက္ဖို႕
ႀကိဳးစားေနတုန္းပဲ။
မလုပ္ခ်င္တဲ့အလုပ္ကို
ေငြေၾကးအရ လုပ္ေနတာ
ကုိယ့္ဘ၀ကို ေရာင္းစားသလိုေပါ့။
တခ်ိဳ႕ေသာေက်းဇူးတရားေတြဟာ
ေၾကြးလိုပဲ ဘ၀ကို ပိျပားသြားေစတယ္။
ျပန္လည္ရွင္သန္ဖို႕
ရုန္းကန္ရဦးမယ္။
တစ္ေန႕ေသာေနသာခ်ိန္ -
ေလာင္းရိပ္ေအာက္ကထြက္၊
သံေယာဇဥ္ေႏွာင္ႀကိဳးေတြျဖတ္ၿပီး
အသီးအပြင့္ေတြနဲ႕
ေလာကကို ေမတၱာလက္ေဆာင္
ေပးႏုိင္ရပါလုိ၏။
ေလလြင့္ငွက္ကေလးေတြေတာင္
အဲဒီအပင္မွာနားခိုကာ
ေတးဆိုႏုိင္ၾကပါေစ။
အေမႏွင့္သူေတာ္စင္
ဥစၥာဓနကို တန္ဖိုးထားသူေတြအလယ္မွာ
ခ်စ္ေမတၱာကို တန္ဖိုးထားသူရရိွခဲ့တဲ့ အမွတ္တရလက္ေဆာင္က
စိတ္ဒဏ္ရာေတြပါ အေမ -
သားေလ ခုဆို --
ဟန္ေဆာင္မ်က္လံုးေတြ၊ ဟန္ေဆာင္ႏုလံုးသားေတြ
အၿပံဳးတုေတြ၊ မ်က္ရည္တုေတြၾကား
ေနသားက်ခဲ့ၿပီ။
ေဆးသၾကားလိုခ်ိဳတဲ့ အေျပာခ်ိဳေတြကုိ
မစားသံုးခ်င္ေတာ့ဘူး။
အက်ိဳးရိွရင္ခ်စ္၊ မရိွရင္ပစ္တဲ့ေလာကမွာ
အခ်စ္စစ္ဆိုတာ ဘာကိုေျပာတာလဲ အေမ ?
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဘာအျပစ္ေတြလုပ္ခဲ့ခဲ့
အေမသားကို ခ်စ္ေနဆဲပဲ။
သားရဲ႕စိတ္ဒဏ္ရာေတြကို အေမ့ရဲ႕ခ်စ္ေမတၱာေတြနဲ႕
ကုစားႏုိင္ခဲ့ၿပီေလ။
ေရနည္းငါးေလးေတြကုိလည္း သနားကူညီတတ္ၿပီ။
သူေတာ္စင္ေတြကေတာ့
အေမက တစ္ဦးတည္းေသာသားကို ခ်စ္သလို
ေလာကကို ခ်စ္ၾကတယ္တဲ့။
ၾကားရတာနဲ႕တင္ လွပလုိက္တာ။
ေၾသာ္ !
ေအာင္ျမင္တုန္းက ကိုယ့္ကိုအေရးထားၿပီး
ဟန္ေဆာင္ အေလးေပးဆက္ဆံခဲ့ေပမယ့္
ဆံုးရံႈးသြားေတာ့
ကိုယ္နဲ႕ အသိအကၽြမ္းျဖစ္ရတာကို ရွက္သလိုလို--- ရြ႕ံသလိုလို---
ဂုဏ္သိကၡာေတြ ပြန္းပဲ့သြားေတာ့မွာလိုလို---
ဒါဟာ သဘာ၀ပဲ။
ဘာလို႕ ၀မ္းနည္းေနရမွာလဲ။
ေလာကႀကီးမွာ ဒုကၡေတြ အလံုအေလာက္ရိွၿပီးသားပဲ။
ကိုယ္ကိုယ္ကုိ ဘာလို႕ ဒုကၡေတြ ထပ္ေပးခ်င္ေနတာလဲ။
သူမ်ားကိုလည္း ဒုကၡမေပးခ်င္ပါနဲ႕ေတာ့။
ႏိုးၾကားေတာ့--- ႀကိဳးစားေတာ့--- မိုးလင္းေတာ့မယ္။
သန္းေခါင္ယံထက္ ညမနက္ႏုိင္ပါဘူး။ ။
အို ေမတၱာရွင္ -
မိဘမဲ့ကေလးမ်ားရင္မွာ
“ ေမေမ၊ ေဖေဖ”ေခၚသံေတြ
က်ယ္ေလာင္ဆူညံေနေသာ္လည္း
တစ္ပါးသူတုိ႕မွာကား မၾကားၾကေလကုန္၊
ၿမံဳေနၾကဆဲ။
အို သစၥာရွင္ -
အရွင္မိန္႕ၾကားခဲ့ေသာ
ျမင့္ျမတ္လွပစကားတို႕
ေလာကကို အလင္းေရာင္ေပး
ၿငိမ္းေအးေစေသာ္လည္း
အမ်ားစုမွာကား မၾကားၾကေလကုန္၊
ၿမံဳေနၾကဆဲ။
အို ကဗ်ာရွင္ -
အသင္ ႏွလံုးေသြးျဖင့္ ေရးလွဴအပ္ေသာ
ေမတၱာအာဟာရမ်ားသည္
စားသံုးသူတုိ႕အား
စိတ္ခြန္အားေပးေသာ္လည္း
အမ်ားစုမွာကား မၾကားၾကေလကုန္၊
ၿမံဳေနၾကဆဲ။
မွတ္ခ်က္။ ကၽြန္ေတာ္ေလးစားသည့္ ေတးေရးဆရာ အဥၥလီေမာင္ေမာင္ေရးသားေသာ “အိုေမတၱာရွင္” သီခ်င္းမွ
ေမြးဖြားလာသည့္ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ျဖစ္ပါသည္
စကားေတြေအာက္မွာ လမ္းမေပ်ာက္ပါေစနဲ႕။
ေႏြရာသီမွာ အရြက္ေတြ တျဖဳတ္ျဖဳတ္ေၾကြလို႕
အရိုးၿပိဳင္းၿပိဳင္းထေနတဲ့ သစ္ပင္ေလးဟာ
မိုးရာသီမွွာေတာ့ လွပေမႊးပ်ံ႕တဲ့ပန္းပြင့္ေလးေတြန
ေဆး
ျဖစ္ခ်င္တာနဲ႕ ျဖစ္ေနတာေတြ ကြာျခားလြန္းေတာ့
ကိုယ္နဲ႕စိတ္နဲ႕ မကပ္ႏုိင္ေတာ့ဘူး၊
ရူးမတတ္ျဖစ္ရမိတယ္။
ၾကံဳး၀ါးသံေတြဟာ ေလွာင္ေျပာင္သံေတြၾကားမွာ
ေပ်ာက္ဆံုးခဲ့ၿပီလား။
အစြမ္းရိွသေလာက္ ၾကိဳးစားခဲ့တယ္။
ျဖစ္မလာတာေတာ့ မတတ္ႏိုင္ဘူး။
မငိုဘူး။ အားတင္းထားမယ္။
သူ႕အလိုလိုမ်က္ရည္က်တာေတာ့ မတတ္ႏိုင္ဘူး။
အားငယ္ေနခ်ိန္မွာ
ေစတနာစကားတစ္ခြန္းဟာ အားေဆးတစ္ခြက္ပါပဲ။
အားေပးမယ့္သူမရိွလည္း
ကိုယ့္ကိုယ္ကို အားေပးႏိုင္ပါေစလို႕ ဆုေတာင္းမိတယ္။
ျပန္ထႏိုင္ေသးသေရြ႕ ပြဲမၿပီးေသးဘူး။
ေအာင္ျမင္မႈပန္းတိုင္ကို ေရာက္တဲ့တစ္ေန႕မွာေတာ့
ရံႈးနိမ့္မႈမ်ားစြာဟာ မွတ္တိုင္ေတြအျဖစ္ က်န္ရစ္ခဲ့မွာေပါ့။ ။
( youth မဂၢဇင္း 2011,october ဖူးငံုသစ္လြင္ ကဗ်ာဥယ်ာဥ္တြင္ ပါဝင္ခဲ့)
အလွကိုယ္စီ
ပင္ယံနန္းမွာ သဇင္ပန္းေလး လွလုိက္တာ -
အျမင္မဆန္းေပမယ့္ ခေရပန္းေလးလည္း ေမႊးတာပဲ။
သေညာင္ပင္အိုႀကီးရဲ႕ တည္ၾကည္ခန္႕ညားတဲ့ အလွမ်ား --
ေျမဆီႏွစ္ေတြ မရိွၾကားက ရုန္းကန္ထေနတဲ့ အုတ္ၾကားျမက္ေလးေတာင္မွ
သူ႕အားမာန္နဲ႕သူ၊ သူ႕အလွနဲ႕သူ ---
ႏွင္းဆီပန္းမွာ ဆူးေလးေတြရိွေနတာကုိက လွေနတာ။
အလွတရားကို ျမင္တတ္သူရဲ႕ စိတ္ဓါတ္က ပိုလွေနပါလား !
အလွတရားမွ အမွန္တရားသို႕ သြားၾကစို႕။
အနမ္းခံ ႏုႏုရြရြပန္းေလးေတြရဲ႕ အလွကိုသာမက
အနင္းခံ စိမ္းလဲ့လဲ့ျမက္ခင္းေလးရဲ႕အလွကိ
ရာသီဥတု သာယာပါလိမ့္မယ္။
ဘ၀ Vs ဆႏၵ
ငါ့ကုိယ္ငါ၀ယ္ယူနုိင္ဖို႕
ေၾကးစားဘ၀က လြတ္ေျမာက္ဖို႕
ႀကိဳးစားေနတုန္းပဲ။
မလုပ္ခ်င္တဲ့အလုပ္ကို
ေငြေၾကးအရ လုပ္ေနတာ
ကုိယ့္ဘ၀ကို ေရာင္းစားသလိုေပါ့။
တခ်ိဳ႕ေသာေက်းဇူးတရားေတြဟာ
ေၾကြးလိုပဲ ဘ၀ကို ပိျပားသြားေစတယ္။
ျပန္လည္ရွင္သန္ဖို႕
ရုန္းကန္ရဦးမယ္။
တစ္ေန႕ေသာေနသာခ်ိန္ -
ေလာင္းရိပ္ေအာက္ကထြက္၊
သံေယာဇဥ္ေႏွာင္ႀကိဳးေတြျဖတ္ၿပီး
အသီးအပြင့္ေတြနဲ႕
ေလာကကို ေမတၱာလက္ေဆာင္
ေပးႏုိင္ရပါလုိ၏။
ေလလြင့္ငွက္ကေလးေတြေတာင္
အဲဒီအပင္မွာနားခိုကာ
ေတးဆိုႏုိင္ၾကပါေစ။
အေမႏွင့္သူေတာ္စင္
ဥစၥာဓနကို တန္ဖိုးထားသူေတြအလယ္မွာ
ခ်စ္ေမတၱာကို တန္ဖိုးထားသူရရိွခဲ့တဲ့ အမွတ္တရလက္ေဆာင္က
စိတ္ဒဏ္ရာေတြပါ အေမ -
သားေလ ခုဆို --
ဟန္ေဆာင္မ်က္လံုးေတြ၊ ဟန္ေဆာင္ႏုလံုးသားေတြ
အၿပံဳးတုေတြ၊ မ်က္ရည္တုေတြၾကား
ေနသားက်ခဲ့ၿပီ။
ေဆးသၾကားလိုခ်ိဳတဲ့ အေျပာခ်ိဳေတြကုိ
မစားသံုးခ်င္ေတာ့ဘူး။
အက်ိဳးရိွရင္ခ်စ္၊ မရိွရင္ပစ္တဲ့ေလာကမွာ
အခ်စ္စစ္ဆိုတာ ဘာကိုေျပာတာလဲ အေမ ?
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဘာအျပစ္ေတြလုပ္ခဲ့ခဲ့
အေမသားကို ခ်စ္ေနဆဲပဲ။
သားရဲ႕စိတ္ဒဏ္ရာေတြကို အေမ့ရဲ႕ခ်စ္ေမတၱာေတြနဲ႕
ကုစားႏုိင္ခဲ့ၿပီေလ။
ေရနည္းငါးေလးေတြကုိလည္း သနားကူညီတတ္ၿပီ။
သူေတာ္စင္ေတြကေတာ့
အေမက တစ္ဦးတည္းေသာသားကို ခ်စ္သလို
ေလာကကို ခ်စ္ၾကတယ္တဲ့။
ၾကားရတာနဲ႕တင္ လွပလုိက္တာ။
ေၾသာ္ !
ေအာင္ျမင္တုန္းက ကိုယ့္ကိုအေရးထားၿပီး
ဟန္ေဆာင္ အေလးေပးဆက္ဆံခဲ့ေပမယ့္
ဆံုးရံႈးသြားေတာ့
ကိုယ္နဲ႕ အသိအကၽြမ္းျဖစ္ရတာကို ရွက္သလိုလို--- ရြ႕ံသလိုလို---
ဂုဏ္သိကၡာေတြ ပြန္းပဲ့သြားေတာ့မွာလိုလို---
ဒါဟာ သဘာ၀ပဲ။
ဘာလို႕ ၀မ္းနည္းေနရမွာလဲ။
ေလာကႀကီးမွာ ဒုကၡေတြ အလံုအေလာက္ရိွၿပီးသားပဲ။
ကိုယ္ကိုယ္ကုိ ဘာလို႕ ဒုကၡေတြ ထပ္ေပးခ်င္ေနတာလဲ။
သူမ်ားကိုလည္း ဒုကၡမေပးခ်င္ပါနဲ႕ေတာ့။
ႏိုးၾကားေတာ့--- ႀကိဳးစားေတာ့--- မိုးလင္းေတာ့မယ္။
သန္းေခါင္ယံထက္ ညမနက္ႏုိင္ပါဘူး။ ။
အို ေမတၱာရွင္ -
မိဘမဲ့ကေလးမ်ားရင္မွာ
“ ေမေမ၊ ေဖေဖ”ေခၚသံေတြ
က်ယ္ေလာင္ဆူညံေနေသာ္လည္း
တစ္ပါးသူတုိ႕မွာကား မၾကားၾကေလကုန္၊
ၿမံဳေနၾကဆဲ။
အို သစၥာရွင္ -
အရွင္မိန္႕ၾကားခဲ့ေသာ
ျမင့္ျမတ္လွပစကားတို႕
ေလာကကို အလင္းေရာင္ေပး
ၿငိမ္းေအးေစေသာ္လည္း
အမ်ားစုမွာကား မၾကားၾကေလကုန္၊
ၿမံဳေနၾကဆဲ။
အို ကဗ်ာရွင္ -
အသင္ ႏွလံုးေသြးျဖင့္ ေရးလွဴအပ္ေသာ
ေမတၱာအာဟာရမ်ားသည္
စားသံုးသူတုိ႕အား
စိတ္ခြန္အားေပးေသာ္လည္း
အမ်ားစုမွာကား မၾကားၾကေလကုန္၊
ၿမံဳေနၾကဆဲ။
မွတ္ခ်က္။ ကၽြန္ေတာ္ေလးစားသည့္ ေတးေရးဆရာ အဥၥလီေမာင္ေမာင္ေရးသားေသာ “အိုေမတၱာရွင္” သီခ်င္းမွ
ေမြးဖြားလာသည့္ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ျဖစ္ပါသည္
ဥာဏ္ၿဖိဳးျမင့္
၂၀၁၀ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲ
(၄၈)ေနရာအတြက္ စည္းရံုးေရးခရီးစဥ္အျဖစ္ ေတာင္ငူကိုအေမစုလာတဲ့အခါ လူေတြလူေတြ ပင္လယ္ျပင္ၾကီးေလာက္၊
ေကာင္းကင္ၾကီးေလာက္၊ သူတို႕ရဲ႕မ်က္၀န္းေတြထဲမွာ ၾကယ္စင္ေတြလင္းလက္၊ ရင္ထဲမွာေမွ်ာ္လင့္ျခင္းေတြနဲ႕အသက္၀င္၊
မ်က္ႏွာမွာ အၿပံဳးပန္းေတြေ၀လုိ႕ေပါ့။ အဲဒီျမင္ကြင္းကို ျမင္လိုက္ရတဲ့ကၽြန္ေတာ္ဟာေတးေရးကိုရဲလြင္ေရးခဲ့တဲ့
ဒီစာသားေလးကိုသတိရမိပါေတာ့တယ္ ---
နံနက္ခင္းဆီးႏွင္းတုိ႕
အေ၀းမလြင့္မီ…ေနေရာင္ျခည္ အေရွ႕အရပ္ကအႀကိဳဆိုက္ၿပီ။မၾကည္လင္တာေတြ အေမွာင္ရိပ္ထဲသိပ္ခဲ့ကြယ္***မၾကာခင္ဆိုရင္
မိုးလင္းႏိုးထေတာ့မယ္။
ကဗ်ာဖတ္သူတို႕ႏွလံုးသား
ႏွင့္ တရားနာတတ္သူတို႕ႏွလံုးသား
“ေက်းငွက္ေလးတို႕
ရုတ္တရက္ထပ်ံစဥ္
သစ္ရြက္ေျခာက္မို႕
လြင့္လို႕ေႀကြတာဆို---”
ငွက္ကေလးေတြပ်ံသြားတယ္။
အဲဒါေၾကာင့္ သစ္ရြက္ေလးေတြေၾကြသြားတယ္။ ဒါကလူတုိင္းသိပါတယ္။
ကိုယ့္ရင္ခြင္ထဲကကုိယ္ခင္မင္တဲ့သူေတြထြက္သြားတဲ့အခါ
ကိုယ့္စိတ္ေတြ လႈပ္ရွားသြားတယ္။ ႏွလံုးသားေၾကြလုမတတ္ပဲ။ ဒါကကဗ်ာကိုခံစားတတ္သူေတြသိပါတယ္။
စိတ္ပူေလာင္ရတာ၊
စိတ္လြင့္ေၾကြပ်က္စီးရတာဟာသစ္ရြက္ေျခာက္နဲ႕တူတဲ့စိတ္ျဖစ္ေနလို႕ပါ။ စိမ္းစိုေနတဲ့သစ္ရြက္ဆိုရင္ေတာ့
ငွက္ေလးေတြပ်ံလည္းေၾကြမွာမဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒါေၾကာင္ ့စိတ္ေအးခ်မ္းေအာင္ေနတတ္ရပါမယ္။ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူေတြနဲ႕
ခြဲခြာရလည္းခံႏိုင္ရည္ရိွရပါမယ္။ ဒါကကဗ်ာကေဟာတဲ့ တရားပါ။ တရားနာတတ္သူေတြသိပါတယ္။
(3-4-2012)
